ความหวัง… ยังมี

ความจริงวันที่ 15 กันยายน 2552 ที่ผ่านมา ผมต้องไปรายงานตัวคนตกงานที่ สำนักจัดหางาน แต่ผมจำวันผิดก็เลยไม่ได้ไป คืนวันที่ 15 ผมเอาใบนัดขึ้นมาดู ไม่ทันแล้ว ใบหน้าซีดผาด โลกทั้งโลกมืดลงทันใด (ทั้งๆ ที่มืดอยู่แล้ว) แต่ไม่เป็นไรอาจจะได้ก็ได้วะ ลองค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เนต เจอแต่คำว่า “อย่าไปหลังวันนัดเด็ดขาด ไม่งั้นอด” หมดหวังแล้ว ถ้าแม่รู้โดนด่าชัวร์

วันเวลาค่อยๆ ผ่านไป จากวินาทีเป็นนาที จากนาทีเป็นชั่วโมง ช่างยาวนาน จะนอนก็นอนไม่หลับ จะต้องทนกับความรู้สึกนี้อีกนานเพียงใด จันทร์เจ้าเอ๋ย ตอบฉันที

วันที่ 17 กันยายน 2552 : 15.00 น. ไม่ไหวแล้วเสียดายตังค์ว่ะ โทรไปถามทางสำนักจัดหางานหน่อยละกัน

ผม: พี่ครับ คือนัดรายงานตัวครั้งที่ 2 ของผมคือวันที่ 15 กันยายน 2552 แต่ผมลืมอ่ะครับ
ผู้มีพระคุณ: งั้นน้องรีบมาเลยนะ
ผม: ขอบคุณมากครับ จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ

จากนั้นก็เดินทางไปที่สำนักงานจัดหางานเพื่อรายงานตัว เป็นอันจบพิธี ได้ตังค์มาใช้ ฮี่ๆ

ข้อมูลเพิ่มเติมสำหรับคนที่จะไปขอรับเงินชดเชยนะครับ

ก่อนอื่นเราต้องไปลงทะเบียนที่สำนักจัดหางานใกล้บ้านก่อนนะครับ แผนที่ เอกสารที่ต้องใช้คือ สำเนาบัตรประชาชน สำเนาหน้าบัญชีเงินฝาก
เมื่อลงทะเบียนเสร็จแล้ว เจ้าหน้าที่เค้าจะให้ใบนัดรายงานตัว
ไปรายงานตัวตามนัด หรือไปล่วงหน้า 1-3 วันครับ หลังจากรายงานตัว ภายใน 5 วันทำการเค้าจะโอนเงินเข้าบัญชีเราครับ

ปล. ขณะที่พี่ได้อ่านข้อความนี้ ผมคง … ใช้ตังค์หมดไปแล้ว ขอบคุณอีกครั้งครับ
ปอ. ไม่ได้มาแนะนำ หรือยืนยันว่าไปรายงานตัวล่าช้าได้นะครับ ที่จริงควรทำตามกฏ แต่ใครที่ลืมจริง ๆ ลองโทรไปถามดูนะครับ